Tagarchief: Circa…dit

Ernstig Geschikt 2014

Ernstig Geschikt is het laatste weekend ingegaan. Een expo met de beste afgestudeerden van 2014 volgens Studio Omstand en Circa…Dit. Vorig jaar was 5uur nog van de partij als scouts voor Circa…Dit, dit jaar mochten anderen de kunstacademies van Nederland afstruinen, op zoek naar Ernstig Geschikte kunstenaars.

Robstand
Rob Groot Zevert, vorig jaar nog G.A.N.G. nu Studio Omstand, leest netjes alle deelnemers op.

DSCN8556 DSCN8558
Elena Juzulenaite,  Catalogue of Cast Things Collected in Squats

DSCN8562

liza Wolters
Liza Wolters

DSCN8570
Bij de AKI doen ze niet meer aan digitale fotografie: Geert van der Schaaf

DSCN8571
Van het Rietveld twee duo’s, waaronder Sabine Kongsted & Lotte Boon met dit architectonische buizenbed.

DSCN8572
Nieuwerwetse assemblage schilderijen van Santeri Taurula.

DSCN8574
En dan deze spijker in de muur van Evelien Mattheij.

DSCN8577
Tapijt trompe-l’oeil van het tweede Rietveld duo: Pernille Kier & Kristoffer Petersen

DSCN8578
Saskia Blokzijl van de ArtEZ Arnhem.

DSCN8587
Uit de schilderschool van de HKU: Janine van Oene (meer moois op haar site)

DSCN8589DSCN8593
Twee ophangsystemen van Hannes Nienhüser.

DSCN8594
KIJK JONGENS DIE SPIJKER XXXXXXXX…….!!!

DSCN8596
ALLeen NOG DIT WEEKEND TE ZIEN…. Meer over alle deelnemers op de uitgebreide website van ERNSTIG GESCHIKT!

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Expositie

SUCCES

Als u dan toch in Arnhem bent om THREADS in het Museum te bekijken, loop dan vooral ook even door naar projectruimte Circa…dit, vlak bij het station. Onder de titel SUCCES zijn er weer drie tentoonstellingen te zien, verdeeld over de drie verdiepingen. Een mooie aansluiting aan de museumtentoonstelling is te vinden in de kelderruimte. Want met draad en textiel in de ruimte tekenen, Willeke van Ravenhorst weet er alles van en gaat hier een geslaagde samenwerking aan met Els van ’t Klooster. Maar dan zonder de maatschappelijke context, waar in THREADS bijna alles om draait. Hier vind je een puur formele werkwijze waarmee de kunstenaars een onderlinge conversatie aangaan. Het resultaat is een strakke speelsheid die van elk standpunt een ander beeld oplevert.

ElsVantKloosterWillekeVanRavenhorst1

ElsVantKloosterWillekeVanRavenhorst2
Willeke van Ravenhorst en Els van ’t Klooster

Op de tweede verdieping, (curator: Jacqueline Overberg) een installatie met de overblijfselen van een performance van Nina Glockner.
Uitgangspositie lijkt een constructivistisch schilderij dat tijdens de openingsperformance omgebouwd werd tot installatie in gymzaalsfeer.

NinaGlockner0

NinaGlockner1

NinaGlockner2
Nina Glockner

Een mooie combinatie met het fijn uitgewerkte werk van Albert Goederond aan de muur. Een verzameling pyrografieën van dagboekachtige aantekeningen, gedachteflarden en herkenbare iconische beelden.

AlbertGoederond1

AlbertGoederond2

NinaGlockner_AlbertGoederond
Albert Goederond (in de voorgrond Nina Glockner)

Op de bovenverdieping persoonlijke kiekjes uit atelierpanden in Arnhem, genomen door Yvonne Zijp. Alvast een kleine inkijk van een langer lopend project.
YvonneZijp1

YvonneZijp2

YvonneZijp3
Yvonne Zijp
T/m 6 april.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Expositie, Fotografie, performance

De Vergelding

Circa…dit doet deze maand een benefietactie. Met twee exposities, een avondwinkel, diner, kleicursus en lezing probeert circa…dit genoeg geld in te zamelen om ook komend jaar weer Arnhems hotspot te zijn voor de beeldende kunst.

laatje
Geld in het laatje, daar gaat het om…

opening_devergelding
Jan van Ijzendoorn introduceert zichzelf als voorzitter van circa…dit!

Rosemin wijst
Samensteller van deze tekententoonstelling TEKENINGEN Rosemin Hendriks wijst naar de tekeningen van Roos Holleman.

DSCN4409
Zelf is Rosemin oa. aanwezig in een of andere hoek…

Aafke Bennema
Zo ook Aafke Bennema

Rens Krikhaar
Rens Krikhaar toont de 10-delige serie ‘Holothuroidea‘.

Rens en Aafke
Links tekenaar Rens Krikhaar in gesprek met tekenaar Aafke Bennema.
DSCN4394
Detail van een toptekening, gemaakt door Marc Nagtzaam.
Op naar boven, alwaar de Arnhemse kleiclub zich presenteert:
Kleiclub
DSCN4420
Onder de titel Nokvorst heeft Peter Krijnen de Kleiclub uitgenodigd verschillende nokvorsten te maken. Waaronder dit bizarre gezwel van Rob Groot Zevert.
DSCN4429
Voorzichtig waarderen is toegestaan.
DSCN4419
Tot slot de topper: de kamelen-teen-nokvorst van Frans van Nunen.
Zaterdag 15 februari is in de benedenruimte de avondwinkel open van 20:00 tot 00:00 uur… 5uur mocht al naar binnen, net als de rest van de bezoekers trouwens…
DSCN4430
Een heuse avondwinkel met een aanbod van muts naar kunst.
DSCN4439
Kom zeker vooral zelf even kijken.
DSCN4433
Boeken in de ramsj van Oscar Lourens
DSCN4432
Een gave print van Thijs Linssen, bijna voor nop… 
Check voor het volledige programma de site van circa…dit!!!
 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Expositie, Opening!!!

Digging Up… Marjolijn de Wit

Marjolijn de Wit is met haar werk vertegenwoordigd in het 3e deel van Digging up the Rhizome, samen met Henrik Kröner. 5uur…!!! interviewde Marjolijn over de totstandkoming van haar werk, de oorsprong van terugkerende beeldelementen en haar fascinatie voor keramiek. Dit laatste deel van Digging up the Rhizome is nog t/m zondag 2 februari te zien bij Circa…dit in Arnhem.

5uur…!!! De voor jou kenmerkende collageachtige werkwijze komt bij de werken uit je EKWC residentie  (Europees Keramisch Werk Centrum Den Bosch) heel wezenlijk naar voren. In tegenstelling tot veel van je schilderijen uit de periodes daarvoor waarin je geabstraheerde geometrische vormen te midden van een landschap plaatst, zijn deze vormen in de keramische werken nu eerder geïsoleerd en als autonome objecten voor een verafgelegen landschap aangebracht. Je hebt met deze scheiding tussen object en achtergrond eerder al geëxperimenteerd en dat nu doorgezet. Ervaar je de letterlijke scheiding als een parallelle richting waarin object en landschap naast elkaar zullen voortbestaan?

Marjolijn Het plaatsen van geïsoleerde elementen voor een verafgelegen landschap gaat al heel ver terug, in de vorm van driedimensionale collages. Deze waren altijd al het uitgangspunt, de schetsen, voor mijn schilderijen. Ik heb het dus ook nooit als een scheiding ervaren. Object en achtergrond smelten samen in verf tot een schilderij, maar kunnen ook als een soort decorstukken op een podium voortbestaan, in de ruimte of als collage zowel 2d als 3d.

Al aan de eerste schilderijen liggen 3d-collages ten grondslag waar zowel abstracte als figuratieve elementen een rol in spelen. In de afgelopen jaren is steeds het accent iets anders komen te liggen. Een aantal jaar geleden ontstond de behoefte om binnen het schilderen te onderzoeken hoe abstract elementen konden worden. Maar was er ook de wens om de diorama’s niet alleen als schets of aanleiding te gebruiken. Het ruimtelijke element dat in het denk- en eerste maak proces zo belangrijk is, verdween volledig in de uiteindelijke presentatie. Alleen de schilderijen en collages bleven over. Ik heb ervoor gekozen dat voor mij zo belangrijke ruimtelijke element ook een rol te laten spelen in de uiteindelijke presentaties. Ik ben de ruimte als kijkdoos gaan benaderen en op zoek gegaan naar een verlengstuk van de schilderijen. En ik ben toen uiteindelijk bij keramiek uitgekomen.

MarjolijnDeWit3

5uur…!!! Binnenkort ga je voor de tweede keer voor een werkperiode naar het EKWC. Wil je voor ons alvast een tipje van de sluier lichten over wat je daar van plan bent om te doen?

Marjolijn Keramiek is een belangrijk, zelfs een verbindend element in mijn werk geworden. Het biedt me de mogelijkheid om 3d, schilderen en collages tot één wereld te verweven, iets waar ik al lang naar op zoek was. Ik ben geïnteresseerd in de lagen en interpretatie van geschiedenis. In mijn residentieperiode oktober 2012 – januari 2013 bij Sundaymorning EKWC, heb ik gewerkt aan een installatie ‘Naar wat overblijft’. ‘Naar wat overblijft’ is een totaalpresentatie geworden, functionerend als een archeologische vondst, waarin ik gesprekken initieer tussen schijnbaar ongelijksoortige elementen. De samenstellingen roepen vragen op met betrekking tot 2d en 3d, illusie en werkelijkheid, geschiedenis en toekomst, omgeving en bewustzijn. Door te observeren, transformeren en herschikken, wil ik een verhaal componeren dat zowel complexiteit als ruimte voor interpretatie toe laat. Naast deze installatie heb ik gewerkt aan een serie collages bestaande uit een combinatie van foto’s en keramische elementen, met de titel: ‘Evidence of their existence’.

In mijn residentieperiode 2014 wil ik daarop doorgaan en keramiek nog meer inzetten als verlengstuk van de schilderijen. Ik werk daarbij nog steeds vanuit de gedachte van een archeologische vondst. Gebruiksvoorwerpen en overblijfselen van vandaag die de fossielen van de toekomst zijn.

DSCN3944_01

5uur…!!! Verwijs je met de foto’s van landschappelijke vergezichten die je uit boeken scheurt bewust naar de romantiek of is dat meer een persoonlijke aantrekkingskracht die hieruit spreekt?

Marjolijn Mijn werk heeft met toekomstige geschiedenis te maken. De romantiek met haar sterk historische zeggingskracht is daarbij wel degelijk van waarde. Daarnaast speelt ook een persoonlijke aantrekkingskracht een rol bij de keuze voor de afbeeldingen. Het werkt altijd twee kanten op. Vaak ben ik heel specifiek op zoek naar een soort landschap, een bepaalde afbeelding die past bij het verhaal dat ik wil vertellen. Tijdens dat zoeken kom ik ook weer afbeeldingen tegen die nieuwe verhalen oproepen.

5uur…!!! Je keramische objecten beschrijf je als een soort archeologische vondsten van de toekomst: foto’s op kramiek geprint die versteend zouden kunnen zijn, hersenkrakerspellen afgegoten in keramiek. Waarom komen we hier geen i-Phones tegen, of hoe maak je de keuze voor deze objecten? Zou het begrip van ‘gevonden abstractie’ hier met een nieuwe betekenis gebruikt kunnen worden?

Marjolijn Ik maak vooral gebruik van onderdelen of (incomplete) reststukken van oorspronkelijk grotere vormen. Het gaat er juist niet om dat je het object kunt definiëren. Enkel alleen dat het herkenbaar is als iets door de mens gemaakt. Net als bij het gebruik van afbeeldingen zoek ik bewust naar bepaalde vormen, maar laat ik me ook inspireren door dingen die ik vind of toevallig tegenkom.

DSCN3953_01

5uur…!!! Waarom gebruik je keramiek? In een toekomstige wereld die alleen nog maar bestaat uit bijvoorbeeld genetisch gemanipuleerde stenen zouden aardse grondstoffen allang opgebruikt zijn.

Marjolijn Allereerst gebruik ik keramiek als verlengstuk van de schilderijen. De materialiteit en stoffelijkheid liggen dicht bij verf. Niet alleen in de manier van het bewerken en verwerken van het materiaal, maar ook de tactiliteit lijkt op verf. Door een combinatie van verf, collage en keramiek te maken kan ik één overtuigende wereld  creëren.  Het gaat er niet om dat het gemaakt is van aardse grondstoffen, maar dat het oorspronkelijke versteend is. Een proces dat vermoed ik nooit eindig is.

DSCN3952_01

5uur…!!! Een aantal jaren geleden was je heel succesvol met je schilderijen van overwoekerende natuur vs. menselijke beschaving. Waarom heb je de stap gemaakt naar een heel ander medium en andere werkwijze, zoals we die nu voor ons zien?

Marjolijn De overwoekerende natuur vs. menselijke beschaving is één aspect van mijn werk. Belangrijker is de ‘consequentie van menselijk ingrijpen’. Dat wat je nu voor je ziet is één element van de wereld die ik schep. Het idee van de overwoekerende natuur is nog alom aanwezig, net als de schilderijen. Er zijn een aantal dingen bijgekomen. Het zijn meer de restanten van die wereld waar ik nu mee werk. ‘Naar wat overblijft’

Ik heb geen stap gemaakt naar een heel andere werkwijze en een ander medium, mijn schilderwereld heb ik uitgebreid met keramiek om vollediger te kunnen zijn in wat ik wil vertellen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Artist in Focus

Digging Up… Henrik Kröner

Henrik Kröner is met zijn werk vertegenwoordigd in het 3e deel van Digging up the Rhizome, samen met Marjolijn de Wit. 5uur…!!! interviewde hem over de totstandkoming van zijn werk, de oorsprong van terugkerende beeldelementen en zijn samenwerking met Marjolijn tijdens het inrichten van de expositie. Dit laatste deel van Digging up the Rhizome is nog t/m zondag 2 februari te zien bij Circa…dit in Arnhem.

5uur…!!! Je laat allemaal werken op ruitjesdoek zien, dit is een opmerkelijk terugkomend uitgangspunt in je werk. Waarom kies je voor deze bedrukte en in vergelijking tot conventioneel canvas kwetsbare stof?

HK Er zijn verschillende redenen: het doen alsof en dat niks lijkt zoals het is, vind ik altijd heel boeiend. Concreet gezegd, in de ene serie lijkt het doek op papier: dan is het doek geprepareerd en van klein formaat, ongeveer A4. In een andere serie is het ruitjesdoek ongeprepareerd en van groot formaat. Daarin heeft het werk een bepaalde stofuitdrukking waar ik naar op zoek ben. Het pigment van het kleurpotlood ligt mooi bovenop het doek waardoor de kleur bijzonder intensief is. Het doek is vrij transparant zodat het licht van de onderliggende muur wordt weerkaatst.

HK1

HK2

5uur…!!! Je behandelt dit doek op ogenschijnlijk tegenstrijdige manieren: de ene keer is het doek gewoon drager van pigment, op een ander moment schilder je op de achterkant van het doek waardoor kleuren en vormen er lichtjes doorheen schijnen. Hier functioneert het doek als een barrière en maakt het de voorstelling op de achterkant onbereikbaar. Of je krast de verf weg waardoor het blootgelegde witte doek de figuratie weergeeft. Soms volg je het ruitjespatroon, dan weer negeer je met figuratie dit grid. Zijn deze veelvoudige werkwijzen impulsieve keuzes of is het een spel met of tegen het raster?

HK Er zijn drie werkgroepen waarin ik het ruitjesdoek gebruik, wat best veel tijd gekost heeft om te ontwikkelen: veel materiaalonderzoek, verschillende recepturen en heel veel trial-and-error. Dingen die zeker spelen zijn het doorschijnende van het doek, de onderliggende verflagen zichtbaar maken of de achterkant van een schilderij laten zien. Ik ben nog niet zo ver om door het doek heen te prikken of te snijden. Hmm! Dat heeft natuurlijk ook al iemand gedaan, Fontana!

The grid is natuurlijk een erg beladen kunstbegrip. Dus als je dit gebruikt – hoe dan ook – refereer je aan de kunstgeschiedenis, met name de abstracte schilderkunst. Als ik dit in mijn werk eruit wil laten zien als een uitgescheurd vel papier uit een schoolschriftje, dan krijg je een botsing van hogere en lagere kunst.

Verder is het raster ook een houvast. Als ik de drie verschillende series naast elkaar laat zien zou de kijker zich af kunnen vragen of het werk wel door een en dezelfde persoon is gemaakt.

HK3

5uur…!!! Zou je iets willen vertellen over de verbinding of het onderscheid tussen de formele abstractie van het inkleuren van het ruitjesdoek met de getekende figuratie die zich aan het raster onttrekt ?

HK Ik kan me voorstellen, dat als iemand dit werk voor het eerst ziet erbij denkt: waar is de kunstenaar toch mee bezig! Het lijkt allemaal zo tegenstrijdig, niet coherent en misschien zelfs onverschillig. Voor mij voelt het juist heel natuurlijk aan, ook omdat het met de tijd zo gegroeid is. Picabia zei: Unser Kopf ist rund, damit das Denken die Richtung wechseln kann. Dat klinkt heel postmodernistisch, maar nogmaals: dit is heel natuurlijk en vanzelfsprekend, anders herhaal je je algauw je hele leven.

5uur…!!! Maak je onderscheid tussen een tekening en een schilderij?

HK Het is altijd leuk om categorieën te hanteren en ermee te spelen: binnenste-buiten keren, upside down, push and pull … Ik denk dat schilderen en tekenen geen tegenstelling vormen, zij werken eerder hand in hand. Wat mij wel interesseert is om een tekening op een schilderkunstige manier te benaderen en vice versa.

HK5

5uur…!!! In je meer figuratieve schilderijen toon je vaak losse elementen. Waar komen de verschillende onderdelen vandaan? Vormen zij een persoonlijk verschlüsselt verhaal of ontstaat het verhaal intuïtief-creatief tijdens het maken?

HK Ik heb een vormenvocabulaire. Soms komt er iets nieuws bij en soms verdwijnt er iets. Dit vocabulaire is intuïtief ontstaan maar ook geëvolueerd. Het zorgt ervoor dat mijn werk niet te ausgedacht over komt, dat hoop ik in ieder geval! Maar het heeft heel veel tijd nodig. Idiosyncrasie is weer zo’n begrip dat ik heel boeiend vind. Of de mythe van de kunstenaar. Op die manier zijn deze elementen wel persoonlijk verschlüsselt. Ik moet wel toegeven dat mijn archief waaruit ik put, met afbeeldingen en plaatjes enzovoort, heel beperkt is. Ondanks al die mogelijkheden van het www. Ik heb een schoenendoos vol met foto’s and that’s it. Dat is heel fijn en beschermt mij tegen een al te grote mind pollution.

HK4

5uur…!!! In het samenwerkingsproces met Marjolijn de Wit heb je spijkers door een schilderij geslagen om onderdelen van Marjolijns werk ervoor te bevestigen. Een handeling die niet iedereen in zijn werk zou toelaten. Wat prikkelt je om dit wel te doen?

HK Hierboven heb ik al Fontana genoemd en mijn fascinatie om door de beelddrager heen te schrijden. Ook houd ik van kunstenaarsanekdotes. Eerlijk gezegd was ik niet zo tevreden over het schilderij en het is ook al best oud – van 2007, denk ik. Misschien was het gewoon nog niet af. Nu wel, met behulp van Marjolijn. Ik vind zelf dat je als kunstenaar altijd open moet blijven staan voor het avontuurlijke.

Henrik_Marjolijn5 (2)

5uur…!!! Zitten er, zoals bij een plaat die je van achter naar voren afspeelt, verborgen elementen in je werk waarvan alleen jij iets afweet?

HK Of course, but just for the in-crowd!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Artist in Focus

Digging up the Rhizome #3 | Vol ledig | Never be the same again

In het nieuwe jaar opende Circa…dit een nieuw trio tentoonstellingen, waaronder de derde en laatste aflevering van DIGGING UP THE RHIZOME. Uw favo 5uur blog heeft in de benedenruimte van Circa…dit Marjolijn de Wit en Henrik Kröner uitgenodigd een samenwerking aan te gaan en dat is gelukt!

opening
De opening wordt verricht door Marjolein de Groen.

MarjolijnDeWit_HenrikKroener
Marjolijn de Wit en Henrik Kröner.

Henrik_Marjolijn3
Een schilderij van Henrik Kröner op de voorgrond met een keramische tegel van Marjolijn de Wit erachter.

Henrik_Marjolijn9
It´s all in the details!

Henrik_Marjolijn8
Het rasterschilderij van Henrik steunt op keramiek van Marjolijn.

MarjolijnDeWit1
Niet alles was een samenstelling van beide kunstenaars, hier bijvoorbeeld drie werken van Marjolijn…

MarjolijnDeWit4
…waar dan toch weer een overeenkomstig patroon in te herkennen is.

Henrik_Marjolijn5
Er valt heel wat te ontdekken in de kelder van Circa…dit.

Henrik_Marjolijn5 (2)
Ook hier een samensmelting van beide kunstenaars… een werk wordt bij beide lang niet altijd ‘definitief’ verklaard.

MarjolijnDeWit3

MarjolijnDeWit2
Hmm… stenen op een sokkel? Kom het vooral met eigen ogen bekijken!!!

FrankHalmans1

FrankHalmans2
Op de middenverdieping heeft ook Marten Hendriks zijn laatste tentoonstelling georganiseerd: VOL LEDIG, een solo van Frank Halmans. Passend in de reeks van ‘huiselijke’ kunst.

RoosVanDijk1

Op de bovenverdieping showt kunstenaarsinitiatief/buurthuis/artist in residence Motel Spatie het resultaat van een uitwisseling met een kunstinstelling uit Slowakije. Roos van Dijk maakte in Košice schilderijen van Oostblokarchitectuur met Miami-kleuren: NEVER BE THE SAME AGAIN.

UtvilKlingSang
En de Slowaak Utvil Kling Sang (artiestennaam) maakte de opera experience The Magical Massage Bar for Public Officers in de leegstaande winkelruimtes van de Arnhemse wijk Presikhaaf, thuisbasis van Motel Spatie. Bij Circa…dit is een registratie hiervan te zien in een passende setting.

De drie tentoonstellingen zijn nog t/m 2 februari te bezoeken!!!

3 reacties

Opgeslagen onder Expositie, Opening!!!

Digging up… Jan Bokma

Dit weekend is de laatste kans om de tweede tentoonstelling van Digging up the Rhizome te bekijken in Circa…dit in Arnhem. Een interview met Simon van Til staat al reeds op deze blog. Nu is het de beurt aan Jan Bokma om wat dieper te graven naar de wortels van zijn werk:

5uur…!!! In de tentoonstelling Digging up the Rhizome in Circa…dit toon je een klein sculptuur op een sokkel en een groot geprojecteerde video. In de video is de binnenkant van de sculptuur te zien, die je de indruk geeft je in een grote organische ruimte te bevinden. Kijken we naar nog naar een sculptuur of eerder naar een installatie?

JB Een sculptuur laat mij fantaseren, denken, verwonderen. Zij schept ruimte in mijn verbeelding. Voor mij is dat de werkelijke inhoud van de sculptuur. Ik kan de waarneming ervan dan ook niet los zien van haar materiële hoedanigheid. In Enter the Sculpture toon ik het verlangen de sculptuur in mij op te nemen. Ik film haar werkelijke inhoud om te tonen hoe ik de artistieke inhoud ervaar. De opname en de sculptuur samen vormen een installatie.

Jan Bokma, Enter the Sculpture, 2013

5uur…!!! Tijdens de Re: Rotterdam in 2012 toonde je drie kleine werkjes, die makkelijk onder de voet gelopen konden worden. Onlangs zag ik je door een tentoonstellingsruimte lopen met een cocon over je hoofd … Wat heeft het creëren van een ruimte voor functie binnen je werk?

JB Sculpturen hebben inhoud en inhoud is een ruimtelijk gegeven. Zowel in mentaal als in fysiek opzicht. Ik vind het leuk om daar mee te spelen, om ze te verwisselen. Het toont de verbondenheid tussen de fysieke werkelijkheid en mijn verbeelding. In mijn verbeelding heeft niets een definitieve status, alles is veranderbaar. Zo kijk ik ook graag naar de wereld om mij heen.

The Rock, Moving blanket on wooden structure, 2011

5uur…!!! Met jouw keuze voor tijdelijke constructies en (bouw-)materiaal stel je met veel van je werken de waarde van het kunstobject aan de orde en zet je met je installaties het tentoonstellen en de tentoonstellingsinstituten (musea) ironisch neer. In andere werken maak je zelf in een performance gebruik van je objecten. Hoe zou je jouw rol als kunstenaar willen omschrijven?

JB Met het bouwen van mijn eigen museum van goedkope bouwmaterialen ironiseer ik mijn verlangen om in een museum te worden getoond. Veel van mijn installaties gaan in op hoe ik mijn kunst en het kunstenaarschap ervaar. Soms ben ik ironisch van toon, soms veel serieuzer. Naast de maker ben ik ook de eerste beschouwer van mijn werk. Reflectie daarop is een wezenlijk onderdeel van de uiteindelijke presentatie.

Documentation centre, Galerie sign, Groningen, 2008

5uur…!!! Met Enter the Sculpture en de vraag naar de bewoonbaarheid van je objecten voeg je ook een architecturale connotatie toe. Je sculpturen ogen zowel werend en ontoegankelijk als ook kosmisch en luchtig. Kun je je voorstellen dat je sculpturen tot huizen op stedelijk formaat zouden kunnen groeien?

JB Dat lijkt me prachtig!

5uur…!!!  Een aantal jaren geleden maakte je samen met Alex Winters deel uit van Buxus. Waarmee waren jullie bezig en hoe heeft deze samenwerking jouw individuele werk beïnvloed?

JB Buxus is geboren op de academie. Wij hielden ons bezig met ontmoetingen. Deze vonden plaats door middel van tijdelijke installaties met veel live-videoprojecties en houten meubels, waarin we bezoekers uitnodigden voor bijvoorbeeld een gesprek of een interview. We vonden kunst maken een alledaagse bezigheid en liepen rond met koffertjes. Daar zat dan een schetsblokje en wat handgereedschap in. Ons motto was: free your imagination in a stupid situation. Veel van onze ideeën zijn heel belangrijk voor mij. Buxus was speels en spontaan maar tegelijkertijd waren we constant bezig met het reflecteren op kunst en de kunstpraktijk. Dat is de combinatie die ik nu ook na streef.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Artist in Focus