Tagarchief: Circa…dit

Digging Up… Simon van Til

In het tweede deel van Digging up the Rhizome is Simon van Til samen met Jan Bokma te gast in de benedenverdieping van circa…dit. Hieronder een interview met Simon. De tentoonstelling loopt nog t/m 22 december 2013. Simon van Til (SVT)

5uur…!!! Je ‘gebruikt’ voorwerpen in je foto’s, zonder dat het echt om het voorwerp zelf gaat. Aan welke voorwaarden moeten objecten voldoen om in je fotowerken te mogen fungeren? En welke betekenis heeft de keuze voor jou?
SVT Ieder object, uitzicht of onderwerp wat voor mijn camera verschijnt, loodst zijn specifieke omstandigheden, verwijzingen of historie het beeld in, maar wordt uiteindelijk gekozen om de relatie te duiden tussen de wereld en de afbeelding van de wereld. De fotografie zelf is een onzichtbaar medium, zij spiegelt enkel wat er is, en neemt zodoende de vorm aan van de werkelijkheid. De complexiteit van deze simpele omkering, en de implicaties van de mogelijkheid de wereld te reproduceren en te dupliceren, is wat mij drijft om beelden te maken. De fotografische handeling vormt immer het eigenlijke onderwerp, ieder gekozen object onderhevig aan deze handeling is tenslotte als instrument op te vatten. Tegenstrijdig genoeg een omgekeerde relatie tussen camera en subject.

Ieder werk start vanuit een idee, een abstractie, terwijl de fotografie zich enkel beroept op alles wat bestaat in de wereld. Om deze afstand te overbruggen zoek ik objecten en onderwerpen die vorm kunnen geven aan ideeën, waarbij de keuze evenredig bepaald wordt door beslistheid en toeval.

In de tentoonstelling ‘Digging up the Rhizome’ worden twee werken getoond waarin elk twee objecten zijn afgebeeld. Uiteenlopend van twee rituele Chimú-Inca kruiken tot een lange cilinder, of simpelweg een stok, worden deze objecten respectievelijk verenigd en gesplitst (verdubbeld) door middel van een fotografische ingreep, een dubbele belichting van één enkele film.

Simon van Til - 5

documentation photograph of Two Chimú-Inca Vessels, 2012

5uur…!!! Je fotografische concepten zijn sterk op technische en natuurkundige experimenten gestoeld, bv de dubbele belichting van 1 negatief of de belichtingstijd gebaseerd op de afstand tussen zon en aarde. Welke waarde hecht je aan de esthetiek van het fotografische resultaat?
SVT Ik ben geïnteresseerd in de vorming van een beeld binnen de analoge camera, en hoe dit afgeleide beeld zich verhoudt tot de wereld die haar voortbracht. Omstandigheden van licht en tijd, analoog aan belichting en tijdsduur, kennen een wederkerende verhouding, evenredig afhankelijk van elkaar. Huidige werken richten zich echter meer op representatie en duplicatie in zichzelf, in tegenstelling tot een focus op de natuurlijke wereld.

De uitkomst van een beeld wordt grotendeels uit handen gegeven, inherent aan technische ingrepen, maar ook voortkomend uit de onvaste status van een idee. Ik werk dan ook niet nadrukkelijk binnen een beeldtaal of signatuur, evenals dat het maken van een foto vrijwel nooit een enkele druk op de ontspanknop behelst. Mijn kunstenaarschap is gericht op het aftekenen van de omtrek van een idee, alle keuzes die leiden naar het resultaat worden hierbinnen door het werk zelf gedirigeerd. Iedere keuze is een logische, maar geen esthetische keuze.

Simon van Til - 8

Light over Horizon (sunset to nautical twilight), 2012, framed chromogenic print

5uur…!!! We zien een bepaalde link in je werk met documentaires van de Duitse regisseur Werner Herzog. Misschien ligt het aan de magie die hij ondanks het documentaire karakter wil behouden en de filosofische benadering. In een werk waar je nog mee bezig bent werk je letterlijk met eenzelfde beeld, een oude fluit, die soortgelijk ook in een scene van Herzog’s film ‘Cave of forgotten dreams’ een rol speelt. Zie je zelf connecties in je werkwijze of je visie met deze regisseur?
SVT Ik heb te weinig van Herzog’s uiteenlopende oeuvre gezien om een verwantschap te kunnen benoemen. Zowel de film als de benen fluit die voorkomt in de genoemde film, een replica van een paleolithisch instrument, bieden echter perspectief op een verschuiving in de wereld waar veel van mijn aandacht naar uitgaat. De ontdekking van imitatie, reproductie en representatie door menselijke hand, heeft de wereld verandert van een wereld zonder beelden, tot een wereld die onomkeerbaar bestaat in tweevoud. De ontdekking van de fotografie, millennia later, herhaalt deze omwenteling nogmaals, door de werkelijkheid zelf te spiegelen en te fixeren.

Bovenstaande is overigens niet helemaal correct, de wereld is altijd in staat geweest zelf beelden te projecteren middels het principe van de camera obscura, ook wanneer er geen enkel oog was om deze gespiegelde beelden waar te nemen. Het verzelfstandigen hiervan door menselijk handelen plaatst echter beelden afgeleid van de wereld binnen de wereld, wat een concrete verdubbeling als verplaatsing behelst.

In het filmen van de paleolithische grotschilderingen door Herzog, in 3D nota bene, zijn dan ook betekenisvolle parallellen te zien tussen de oorsprong en de huidige staat van beelden.

5uur…!!! In Jan Bokma’s werk Enter the Sculpture is een object van twee kanten; van binnen en buiten tentoongesteld, hierdoor ontstaat een parallelle waarneming van het zelfde object. Ondanks zijn ondoorgrondelijkheid leer je het sculptuurtje kennen en kan het vertrouwt gaan aanvoelen. In jouw werk breek je als het ware het individuele object op door reproductie binnen het beeld waardoor eveneens een parallelliteit ontstaat. Echter neem ik als beschouwer afstand van het afgebeelde object. Ik zou dat als een zakelijke zinsbegoocheling omschrijven. Ervaar je dat ook zo als je naar je werk kijkt?
SVT In het werk The Parallel I wordt een simpel object, een lange stok, middels een dubbelbelichting verdubbeld en parallel aan zichzelf geplaatst. Als reproductie binnen een reproductie verleent dit beeld een tweeledigheid aan een uniek object.

Simon van Til - 2

The Parallel I, 2013, framed gelatin silver print

Het werk Two Chimú-Inca Vessels beweegt tegengesteld hieraan, terwijl met dezelfde techniek vastgelegd. Dit werk toont ogenschijnlijk één beeld van twee historische artefacten, maar valt uiteen in fragmenten, aangezien beide objecten los van elkaar op twee afzonderlijke locaties zijn gefotografeerd, en enkel verenigd worden op het negatief. Een gefragmenteerde context bijeengehouden door de archeologie, wordt hier herhaald middels de fotografie. Beide werken handelen over locatie en verplaatsing, reproductie en representatie, gedemonstreerd door specifiek gekozen, maar met ambigue intenties gefotografeerde objecten. Het is een dunne lijn die het beoordelen van een foto op zijn beeld scheidt van het doorzien van een idee over fotografie in de vorm van een fotografisch beeld. Wanneer het onderwerp afgebeeld op de foto niet zonder meer het onderwerp is van het werk, duidt ‘een zakelijke zinsbegoocheling’ wellicht op passende wijze deze grens.

5uur…!!! Binnenkort begin je aan de postacademische opleiding aan de Ateliers in Amsterdam. Wat zoek je daar, verwacht je of hoop je dat er met jou en je werk gebeurt?
SVT Alle bovenstaande antwoorden teniet te doen. Alle bovenstaande antwoorden te continueren.

1 reactie

Opgeslagen onder Artist in Focus

Digging up the Rhizome | HOMERUN | TRUE Capital of Cities

Het was weer supergezellig hutje mutje druk op de opening van Circa…dit. Marten Hendriks en 5uur…!!! hebben weer de midden en benedenruimte gevuld, en nieuw binnen op een (1) Locatie/Motel Spatie in de bovenruimte met een presentatie van hun Artists in Residence in de Arnhemse Wijk Prikko.
opening2
G.J. de Rook opent op eigenzinnige wijze een van de drie tentoonstellingen: H O M E R U N, samengesteld door Marten Hendriks.

opening1
Jeroen Glas van 5uur doet een introductie over de benedenruimte. Links van hem Claudia Schouten van Locatie Spatie die fotogeniek probeert over te komen…

DiggingUp2
In de benedenruimte tonen we Simon van Til samen met Jan Bokma in het tweede deel van Digging up the Rhizome. Hierboven een fotowerk van Simon van Til, waarin hij twee Inca objecten uit verschillende museale collecties samenbrengt op een fotonegatief.

DiggingUp3
De ruimte is minimaal uitgelicht, zodat de bezoeker de werken kan ‘ontdekken’ .

DiggingUp1
Jan Bokma heeft een klein sculptuur gemaakt en presenteert ernaast een film van de binnenkant ervan. Zo zie je tegelijkertijd twee perspectieven van hetzelfde object: Enter the Sculpture.

Zie ook het eerste deel van Digging up the Rhizome!

HOMERUN4
Doke Melman in de groepstentoonstelling H O M E R U N, samengesteld door Marten Hendriks.

HOMERUN3
Lisa Sebestikova 

HOMERUN2
Marten Hendriks wijst naar het werk van Jan Vos.

HOMERUN1
Gerard Koek in miniatuur.

DSCN3226
Olga Dospekhova voor haar tent-achtige sculptuur, die ook onderdeel was van een performance in de wijk Presikhaaf.

TRUE Capital of Cities1

TRUE Capital of Cities2
Olga Dospekhova

TRUE Capital of Cities3

TRUE Capital of Cities4
Victor Yuliev haalt voorbijgangers in de wijk uit de openbare anonimiteit door enorm op ze in te zoomen.

Fragile
Boekpresentatie van Victor’s boek “Fragile”, ontstaan tijdens zijn Residency bij Motel Spatie in Arnhem Presikhaaf. (kerstkooptip)

opening3
Ook Niels Post was aanwezig dus zie de parallelle blogpost op Trendbeheer!

2 reacties

Opgeslagen onder Expositie, films, Fotografie, Opening!!!

Digging up…Thijs Ebbe Fokkens

Nu, midden in de transitie van de eerste naar de tweede Digging up the Rhizome richten we nog even de spotlight op Thijs Ebbe Fokkens. Terugkijkend op een minitieus en tegelijk groot gebaar, speciaal voor de kelderruimte van circa…dit.

450dataafb_en_tekstgeneral_infoDigginguptheRhizome_preview_ThijsEbbeFokkens00
5uur…!!! Je maakte voor Digging up the Rhizome een miniatuur model van de tentoonstellingsruimte. Daarin voegde je een element toe waar de bezoeker letterlijk geen toegang toe heeft, je speelt met de suggestie. Zie je je werk als document of als een interpretatie van de ruimte?
TEF  Ik zie het zelf als een voorstel(ling), waarin duidelijk wordt gedaan alsof.

500dataafb_en_tekstThe_Aleph_Sunday00

5uur…!!! Door het maken van een model lijkt het alsof je de reële ruimte wilt verheffen. Oftewel, veel van je installaties zijn vergelijkbaar met bouwwerken als stadia of arena’s, die soms door  bezoekers mogen betreden worden. Daarbij maakt je nadrukkelijk gebruik van ruwe materialen. Je fotografische werken daartegen zijn verfijnd en kwetsbaar, bijna poëtisch te noemen, je durft ze haast niet aan te raken. Hoe zie je de relatie tussen beide, streef je naar een functionaliteit of speelt de ruimte alleen als coulisse een rol?
TEF De relatie tussen de constructies/installaties en de fotowerken is prettig problematisch. Het samenspel van verschillende media (ook tekeningen) veroorzaakt namelijk een bepaalde ambiguïteit waar ik naar op zoek ben.  De ruimtes vormen een realiteit op zich en lijken tevens af te leiden van – en te verwijzen naar – een ‘meer reële’ bron. Zo blijft er een bepaald voorbehoud bij de ervaring van de geconstrueerde ruimte; het is niet de voorgestelde plek zelf die je betreed, maar eerder een enorme maquette van deze plek. Dit voorbehoud, deze verstoring, vind ik van belang omdat zo het proces van waarneming en betekenisgeving zelf en de rol/positie/medeplichtigheid van de toeschouwer op de voorgrond wordt gezet.

450databundelsForReal_ThijsEbbeFokkens_2013_FotoJohanNieuwenhuize00

5uur…!!! In de stadia (als ik deze zo mag noemen) laat je een optisch schouwspel van een circulerende lamp voor de camera ontstaan. Welke betekenis heeft de cirkel en het licht voor je?
TEF  Lastig om specifiek te benoemen. Voor mij of voor het werk?  In de taferelen op foto is de cirkel in wezen een betekenisloos, onverschillig middelpunt. Het fungeert in die zin vooral als stralend projectievat. Ik heb zelf wel allerlei gedachten en associaties over (de aantrekkingskracht van) de cirkel als vorm: afgerond, compleet, perfect, maar ook gesloten, zonder begin of eind, ongrijpbaar, ongenaakbaar, duister. Die gedachten zijn van belang bij de totstandkoming van het werk maar niet per se bij de ervaring van de uiteindelijke voorstellingen. Het gaat me uiteindelijk om wat daar gebeurt. Ik richt me op het onvoorziene perspectief, wat al denkend en doende ontstaat. Door de lichtcirkels kunnen tijd en illusie nadrukkelijk meespelen.

450dataafb_en_tekstReRotterdam00

5uur…!!!  Hoop je op de verovering van de wereld door de wetenschap of hoop je juist dat er vragen en ruimte voor suggestie blijft?
TEF Of? Wow, wat moet ik me dan bij ‘verovering van de wereld door de wetenschap’ voorstellen? Bij elke terreinwinst krijg je nieuwe vragen, verse onduidelijkheid en andere aanleidingen voor speculatie. Dat vind ik machtig interessant hoewel ik ook een zeker verlangen naar overzichtelijkheid, absoluutheid en eindigheid koester. Technologische ontwikkeling schrijd echter onverbiddelijk voort, onze verantwoordelijkheid, invloed en bevattingsvermogen lijken hopeloos achter te blijven, wonderlijk. Ik hoop dat er tijd en ruimte voor bezinning overblijft.

5uur…!!!  Met wat voor een alledaags bouwwerk zou jij je werk kunnen vergelijken? Er zijn namelijk meerdere soorten bouwwerken die gemaakt zijn voor immateriële toepassingen. Sluit dit aan bij je werk?
TEF  Bouwwerken voor levensoriëntatie, die vergelijking gaat wellicht wel op. Hedendaagse kunst kun je in zijn algemeenheid als zo’n bouwwerk zien. Het denken over en verhouden tot de wereld vormt toch wel de kern van mijn kunstpraktijk. De bouwwerken die ik de afgelopen jaren heb gemaakt bevatten een mengelmoes van eigenschappen van plekken waar mensen proberen grip te krijgen op de wereld: het atelier, de tempel, het laboratorium, de boardroom, het anatomisch theater, etc. Een ideale plek zou alles tegelijk moeten zijn.

5uur…!!!  Ben jij een denker of doener?
TEF   Het doen is bij mij ook een vorm van denken.

500dataafb_en_tekstbundel_1nest_100

Aanstaande zaterdag, 30. 11. opent Momart (tijdens Amsterdam Art Weekend) met werk van de heer Fokkens!
Liever naar Arnhem? Kom dan donderdag kijken naar het center piece van de tentoonstellingstriologie van Digging up the Rhizome!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Artist in Focus

Digging up the Rhizome (part 2)

5uur…!!! presenteert het tweede deel van het tentoonstellings drieluik Digging up the Rhizome in Arnhemse kunstruimte circa…dit (28.11. t/m 22.12.2013)

Onafhankelijk kunstpodium 
circa..dit is een onafhankelijk kunstpodium in Arnhem. Binnen korte tijd wist circa..dit een groot publiek te bereiken door steeds wisselende curatoren tentoonstellingsprojecten op te laten zetten. Met een aansprekend programma van aanstormend tot gevestigd talent levert circa..dit zo een unieke en levendige bijdrage aan het Arnhemse cultuuraanbod. In de maanden oktober t/m februari zal de kelderruimte van circa..dit onder de regie staan van het kunstblog 5uur…!!!

Kunstblog
5uur…!!! heeft sinds zijn oprichting zijn sporen op het gebied van relevante en actuele verslaggeving verdiend en geeft zichtbaarheid aan het Nederlandse maar ook het internationale kunst- en cultuurklimaat. Met het tentoonstellingsdrieluik Digging up the Rhizome zal 5uur…!!! zijn web podium voor het eerst aanvullen met een fysieke symbiose tussen de kunstwerken onderling en de kelderruimte.

Wetmatigheid
Uit de veelheid van vertakkingen die het internet beschikbaar stelt maakte 5uur…!!! een analoge keuze voor Digging up the Rhizome tussen kunstenaars die in combinatie met elkaar en de ruimte een nog ongekend associatief web vlechten. Het uitgangspunt is verwant aan het rizomatische denken (wortelstok-filosofie), waarbij verbintenissen tussen materiaal en de niet zichtbare wetten worden bloot gelegd, waarbij vertakkingen ontstaan tussen afbeelding en waarneming en waarbij zo een tijdelijk net van parallelle betekenissen aan het licht wordt gebracht.

Vanaf 28.11. t/m 22.12. presenteert 5uur…!!! het tweede deel van Digging up the Rhizome met de kunstenaars Simon van Til en Jan Bokma. In de getoonde werken onderzoeken de kunstenaars monumentaliteit, de ervaring van schaal maar ook kunsthistorische waarde en representatie komen in deze tentoonstelling in de spotlight te staan.

Screen Shot 2013-11-21 at 11.45.48 PM

Na de voorafgaande ruimtelijke interventies door de kunstenaars Thijs Ebbe Fokkens, Monica Tormell en Erik Vinkenoog sluiten in het nieuwe jaar, vanaf 09.01 t/m 02.02.2014 werken van Marjolein de Wit en Henrik Kröner de tentoonstellings-reeks af.

1 reactie

Opgeslagen onder reclame

Digging up..Erik Vinkenoog

Erik Vinkenoog maakte voor het eerste deel van het tentoonstellingsdriekluik Digging up the Rhizome een zoutwerk ter plaatse waarmee hij figuurlijk de verdiepingen van circa…dit met elkaar verbond. We hebben Erik een paar vragen gesteld naar zijn fascinatie voor alchemie en processen.

DSCN2525x2007_skullbaroque

5uur…!!! Waar komt je interesse voor scheikundige processen vandaan? En waarom heb je ervoor gekozen deze juist als kunstenaar te onderzoeken?

Erik Waarschijnlijk heeft het te maken met een gespannen verhouding ten opzichte van de chemie die ontstaan is tijdens een repetitie scheikunde op de middelbare school. Tijdens deze test ervoer ik een volkomen black-out die werd gecombineerd met een spontaan orgasme. Ineens stortten alle zorgvuldig gestapelde bouwsteentjes kennis in elkaar waarop een fysieke ontlading volgde.  Zie het beoefenen van alchemie als een wraak op de scheikunde. De chemie interesseert me bovenmatig maar is ook beangstigend. Chemofilie versus chemofobie. Ik denk dat juist de beeldende kunst het laatste platform is waar de alchemie nog van betekenis kan zijn. Maar  alchemie is denk ik bovenal een natuurlijke drang,  waarin de menselijke behoefte van streven naar  ontwikkeling, voortgang of anders de illusie daarvan, mooi tot uiting komt.

TAC_2b

5uur…!!!  Zout is een terugkerend materiaal in je werk. Kun je iets over je fascinatie voor dit materiaal vertellen? Zijn voor jou ook mythologische betekenissen, niet zomaar zichtbare microscopische eigenschappen of het huishoudelijke gebruik van dit medium van belang?

Erik In de installaties behandel ik een specifiek materiaal waarvoor de keuze door plaats of thematiek van de tentoonstelling wordt bepaald. Het materiaal benader ik als een pigment dat tot beeld verwerkt moet worden. Daarbij kunnen allerlei associaties (verbindingen tussen denkelementen) met de pigmenten (verbindingen tussen chemische elementen) een rol spelen; de eigenschappen, de ontstaanswijze maar ook de cultuur historische betekenissen. Het zout in mijn werk werd geïntroduceerd in een tentoonstelling “Absorb” genaamd. Naast dat zout een extreem vocht opnemende eigenschap heeft, is het overal verkrijgbaar en voor een pigment uiterst goedkoop, ongeveer 40 cent per kilo. Zout voldoet daarmee aan een aantal criteria van het in de alchemie beschreven fenomeen “de Steen der Wijzen” waarvan gezegd wordt dat deze “ overal te vinden is, van weinig waarde is maar door niemand wordt herkend”. In sommige afbeeldingen wordt “de Steen” afgebeeld als een aantal kubussen die over het land verspreid liggen. De wijze waarop zoutmoleculen in een kristalstelsel zijn geordend is ook kubisch van aard, de drie assen in het atoomrooster zijn gelijk en staan loodrecht op elkaar.

Velp_2b

5uur…!!! Je werkt als een soort regisseur die het proces uiteindelijk uit handen geeft en daarmee ook het ontstaan van het beeld loslaat. Beschouw je ooit een werk als mislukt als het misschien niet aan je verwachtingen voldoet of wat houdt mislukking in je werk in?

Erik Tijdens werken aan een installatie voel ik me als een tovenaarsleerling. Er wordt een proces in gang gezet maar de materie gedraagt zich grillig heeft een eigen aard, wil of ziel zo je wilt.  Je communiceert zeg maar met de materie, je oefent er invloed op uit maar de materie oefent ook invloed op jou uit, denk bijvoorbeeld maar aan haar giftigheid. Dat is dan ook het mooie, directe van zout, je voelt de onmiddellijke inwerking op je zintuigen, het sterke absorberende karakter maar ook het oogverblindende witte uiterlijk.
In de omgang met het pigment massicot stuitte ik op de extreme lichtgevoeligheid van het materiaal. Het bleek mogelijk er vergrote negatieven op te belichten die zeer gedetailleerde fotogrammen opleverden. Het materiaal bleef echter doorwerken en de afbeeldingen donkerden steeds verder na. Dat was enigszins betreurenswaardig en voldeed niet aan de verwachtingen maar het leverde tegelijk een nieuwe impuls op om de mogelijkheden van een fixatieproces te gaan onderzoeken. Zo levert een experiment weer nieuwe inzichten en ideeën op en vallen je dingen toe die je er niet had ingestopt.

vlavlek_1b

5uur…!!! Enkele van je schilderijen tonen verwijzingen naar de schilderkunst uit de jaren 60, naar de geometrische abstractie, het abstract expressionisme. Hoe bepaal je de wisselwerking tussen beeld en chemisch proces?

Erik Dat is een moeilijke. Binnen mijn oeuvre van schilderijen zijn een aantal paden aan te wijzen waar ik steeds weer op terugkeer. Die paden omcirkelen, omgrenzen, kronkelen zich rondom een centraal concept: het monochrome schilderij, een schilderij zonder hiërarchie. Ik wil het nét niet monochrome schilderij maken, het schuurt ertegen aan. Tegelijkertijd vind ik, moet het schilderij een ondeelbare eenheid uitstralen.

Soms wordt in een schilderij de presence van een pigment onderzocht soms worden verschillende materialen geprovoceerd om een chemische reactie met elkaar aan te gaan en meer recent als tegenreactie werk ik met “ onschuldige, gewone ” schildersmaterialen als gesso en latex met minuscule toevoegingen van ijzerhoudende pigmenten.

Ik denk dat de vorm van het schilderij ook bepaald wordt door de omgang met een bepaald pigment en het bewustzijn erover en dat alle overpeinzingen over dat materiaal tijdens de omgang ermee “ als vanzelf “ worden gereflecteerd in het schilderij. Net als de invloed van drugs of alcohol, raak je denk ik ook onder invloed van bepaalde pigmenten, als ware het een lichte vergiftiging.

librije1_bobbelie2

5uur…!!!  Houd je rekening met de volksgezondheid?

Erik Ik hoop dat een confrontatie met mijn werk een andere manier van kijken en bewustzijn bij de toeschouwer veroorzaakt opdat die zich meer bewust zal worden van de chemische samenstelling van zijn omgeving en daar op een bewustere manier mee om zal gaan. Zelf werk ik schoon ondanks het gebruik van giftige materialen. Alle potten met verfresten bewaar ik, en hoop ik ooit nog eens als beeld te kunnen recyclen. Het op verantwoorde wijze gebruiken van giftige materialen drukt naar mijn mening ook het idee van de onomstotelijke artistieke vrijheid uit. Overigens is menig schilderij van Vincent van Gogh giftiger dan een willekeurig werk van mij.

5uur…!!! Je werkt en woont in de omgeving van de Buitenplaats Koningsweg. Het is een idyllische omgeving aan de rand van de Veluwe, maar de restanten uit de Tweede Wereldoorlog op dit van oorsprong militaire terrein zijn nog duidelijk aanwezig. Beïnvloed het kijken naar deze geladen natuur je werk?

Erik Op geen enkele wijze. Ik heb enige tijd in Berlijn gewoond en heb geconstateerd dat de omgeving van weinig invloed is op mijn werk. Het is prachtig om op een verloren vrijdagmiddag naar het Egyptisch Museum te gaan en dat kan van invloed zijn maar ik acht de invloed van de chemie veel groter dan die van de natuur.

1989_antwersmall.gifb

Het werk van Erik is nog tot en met 17 november in circa…dit te zien.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Artist in Focus

Digging up ..Monica Tormell

De eerste week van onze tentoonstellingstriptiek Digging up the Rhizome bij circa..dit in Arnhem zit er bijna op. Tijd om de kunstenaars uit deze eerste tentoonstelling aan het woord te laten. Vandaag, Ladies first, een email gesprek met de Zweedse kunstenares Monica Tormell.

5uur…!!!: Je vertelde eerder dat je (geregeld) naar Zweden vertrekt om in rust en afzondering werk te maken. Natuur komt dan ook in werk voor als beeld, als materiaal of als natuurkundig verschijnsel. Welke invloed heeft natuur op je creativiteit en wat doet een stadse omgeving met je?

Monica: In the Swedish woods I can wander and think, observe and collect material. It’s a primitive state where my senses are fully activated. Daily walks feeds me with small happenings and interventions, it’s like an on-going performance in the woods, always similar but never the same. The compositions and colours are always changing. I’m on my own and there are no interruptions. The city is a place where I (in my studio) work out ideas and make works, here things gets entwined and put in a new context. The city offers a lot of input from other people doing stuff, you get fed from exhibitions, concerts, events etc. It’s a social place. The contrast of the forest and the city evokes different stages of a working process. I also make music and for that being alone somewhere (that’s almost impossible in a city) is a crucial start.

DSCN2442

5uur…!!!: Wanneer je met nieuw werk op je omgeving reageert, bv tijdens je residentie op Curaçao, zijn het anekdotes, tradities die je beïnvloeden of observeer en combineer je vanuit je eigen ervaring?

 Monica: I want to experience a place and use what’s around me. This goes from all aspects; social, historical, meteorological, musical and material. Of course it goes through you own mash-filter and comes out more personal than general. I see it as a challenge and adventure, to be open and see what you can do with it. A place like Curacao has really rough weather conditions with the heat and the burning sun. It challenges you physically but it also works as a collaborator (or enemy) that evaporates, dries and reflects your materials. That for me is interesting, how it effects you whether you go with it or fight it.

Interview MONICA-1

5uur…!!!: De solotentoonstelling in Krets, Malmö had je de titel ‘I belong nowhere’ gegeven. Denk je dat identiteit aan een bepaalde plaats gebonden moet zijn?

Monica: No, it doesn’t have to but I think it very often is. You have your roots somewhere, you come from somewhere that feels real and not like a dream-like memory. It’s a part of you, it has shaped you. I grew up in a town that I have no contact or relation with since I was 15. Time blurs out a lot of things, I try to draw road maps in my mind; how to get from point A to B, how far was it? the scale of the mountain I used to sit upon looking down at cars passing by (throwing snow balls at them in the winter, being chased by angry man), my home address and telephone number, my room, smells, was it real? Some people have parents that still live in the same house they grew up in, their room might have been turned in to a hobby room or something like that but it’s still there, everything. I can imagine there’s something very comforting about that….. but maybe it’s not at all, what do I know.

5uur…!!!: Haakt je werk of je ideeën aan bij wat elders op de wereld gebeurt?

 Monica: Yes a lot, but not specifically on what’s going on right now. Have to apply some rhizomatic thinking on this one. Time and space are more floating.

Interview MONICA-4

5uur…!!!: Je bent niet alleen beeldend kunstenaar maar treedt ook als sing-songwriter op in Moon&Sun. Zijn dat twee verschillende rollen of overlappen beeldende ideeën met je tekst en geluid?

 Monica: For me it’s the same, it comes from the same place and interest. Moon & Sun is an expression of atmospheres and places as much as my visual work. I mainly travel in-between Sweden, Curacao and Amsterdam and so does the sound.

Interview MONICA-2

5uur…!!!:Je was bezig met een audio/visual performance voor het Muziekgebouw in Amsterdam. Kun je al een tipje van de sluier lichten wat je laat horen en zien?

 Monica: I don’t want to say too much about this yet, but I’m working on an audio/visual performance. I want to bring my visual work together with my sonic work, interlace them. The (initial) presentation will be in the Muziekgebouw aan’ t Ij in February and later on I will tour with this set-up.

5uur…!!!: Thank you! Keep us posted on your touring dates!

Interview MONICA-3

1 reactie

Opgeslagen onder Artist in Focus, Expositie

Digging up the Rhizome – On Spam, Comment Spam #14 – #16 – Into the Blue

En daar was ie dan, de opening van circa…dit met oa het eerste deel van de driedelige tentoonstelling van 5uur…!!! Circa…dit kent drie verdiepingen met op elke verdieping een andere tentoonstelling.  De openingen zijn tegelijkertijd dus dan wordt het altijd extra feest! Van beneden naar boven: Digging up the Rhizome met Thijs Ebbe Fokkens, Monica Tormell en Erik Vinkenoog, bedacht door ons! Midden: On Spam, Comment Spam #14 – #16 van Niels Post curated by Marten Hendriks en boven Into the Blue, een tentoonstelling van Thijs Linssen.

De Menson
Hallo publiek! …hallo 5uur.

Annegret Speecht
Annegret doet een goed woordje voor de beneden verdieping.

Monica
Hello Monica Tormell!

Marten en Niels
Marten praat over het werk van Niels Post en gebruikt de dubbele boterham als metafoor.

Thijs Linssen
Marjolein de Groen introduceert Thijs Linssen, de enige die niet gebackupt is door een coerateur.

TEF1
Beneden een maquette van Thijs Ebbe Fokkens van de benedenruimte. Thijs gaat in op de ruimte die een hap neemt uit de tentoonstellingsruimte.

DSCN2447
De houten constructie komt terug in de maquette…

DSCN2426
En lijkt de ring van licht tegen te houden.

hai Thijs!
Hallo Thijs!

thijs en monica

DSCN2442
Rechts worden twee takken in evenwicht gehouden door een magnetische kracht… Het is een werk van Monica Tormell!

eRIKS TRAP
Erik Vinkenoog heeft laag over laag…

DSCN2525
…een trap ingezouten, en doorbreekt de horizontale lagen van het gebouw.

DSCN2478
5uur!!! doet de curator look……

DSCN2424
Niels Post toont drie spamteksten, perfect uitgemeten en handcrafted op de midden verdieping.

DSCN2418
Met een pilaar als spatie.

DSCN2508

DSCN2409
Thijs Linssen laat restanten van een actie zien, dat veel weg heeft van een real life shoot ‘m up game.

De drie tentoonstellingen in circa…dit zijn nog t/m 17 november te zien van vrijdag t/m zondag van 12.00 tot 17.00 uur. circadit.blogspot.nl

Meerrr: trendbeheer.com & happyfamousartists.com

4 reacties

Opgeslagen onder Expositie